Dar, który oczyszcza duszę - wszystko o odpuście zupełnym

Odpust zupełny to darowanie przez Boga całej kary doczesnej za grzechy, które już zostały odpuszczone na spowiedzi. Wina znika w sakramencie pokuty, ale zostaje jeszcze duchowy nieporządek, skutek grzechu. I właśnie z tego oczyszcza odpust. Można go ofiarować za siebie albo za jedną osobę zmarłą, która jest w czyśćcu. Nie można go ofiarować za żyjących.

Zawsze potrzebne są te same warunki: spowiedź sakramentalna, Komunia święta, modlitwa w intencjach Ojca Świętego oraz brak przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet lekkiego. Do tego dochodzi konkretna modlitwa lub czyn, z którym Kościół łączy odpust.

Odpust zupełny można uzyskać w ciągu roku bardzo często, nie tylko przy wielkich okazjach. Na przykład wtedy, gdy przez co najmniej pół godziny czytasz Pismo Święte z nastawieniem modlitwy. Gdy adorujesz Najświętszy Sakrament przynajmniej trzydzieści minut. Gdy odprawiasz Drogę Krzyżową w sposób przyjęty w Kościele. Gdy odmawiasz różaniec w kościele, kaplicy, w rodzinie albo we wspólnocie zakonnej czy modlitewnej. To są zwyczajne drogi, dostępne praktycznie dla każdego.

Są też dni szczególne w ciągu roku. Od 1 do 8 listopada można codziennie uzyskać odpust zupełny za zmarłych, nawiedzając cmentarz i modląc się za nich, choćby tylko w myśli. 2 listopada, we Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, odpust można uzyskać także przez nawiedzenie kościoła lub kaplicy i odmówienie Ojcze nasz oraz Wierzę w Boga.

W uroczystość Bożego Narodzenia odpust zupełny jest związany z pobożnym przyjęciem papieskiego błogosławieństwa Urbi et Orbi, nawet przez media, jeśli ktoś nie może być na miejscu. W Wielki Piątek, podczas liturgii Męki Pańskiej, można go uzyskać przez pobożny udział w adoracji Krzyża. W uroczystość Bożego Miłosierdzia, czyli w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, odpust zupełny jest związany z odmówieniem Koronki do Miłosierdzia Bożego w kościele lub przed Najświętszym Sakramentem i spełnieniem zwykłych warunków.

2 sierpnia można uzyskać tzw. odpust Porcjunkuli przez nawiedzenie kościoła parafialnego i modlitwę Ojcze nasz oraz Wierzę w Boga. Odpust zupełny jest także w dniu patrona parafii, gdy wierny pobożnie nawiedzi swój kościół parafialny i odmówi te same modlitwy. Podobnie w rocznicę poświęcenia własnego kościoła.

Widać więc wyraźnie, że odpust zupełny nie jest czymś rzadkim ani zarezerwowanym dla „najświętszych”. To konkretna pomoc dana zwykłym ludziom. Kościół pokazuje w ten sposób, że Bóg chce nie tylko przebaczać, ale naprawdę oczyszczać do końca. A my możemy w tym uczestniczyć przez modlitwę, sakramenty i intencję serca, które mówi: nie chcę grzechu, chcę Boga.